Rusthuis DN 2/

Ergens in het mooie België ligt deze kliniek die heerlijk aangetast is door de tijd te verstoffen. Rond de jaren 30 werd deze kliniek “voor de krankzinnige mannen gebouwd”.
Het moest plek gaan geven aan meer dan 750 mannelijke patiënten. Het terrein lag volgens de toenmalige inzichten wat landelijk wat een positieve werking op de lichamelijke en psychische toestand van de patiënten zou hebben.

Drie jaar na het bouwen van de kliniek werden de eerste patiënten opgenomen. In de daaropvolgende jaren breidde de
instelling zich meer en meer uit, zodat men zelfs te maken kreeg met plaatsgebrek..

Eerst was deze kliniek een revalidatiecentrum. De werkelijke doorbraak als eigentijds psychiatrisch ziekenhuis kwam er in de jaren ’70. Het aantal gedwongen opgenomen patiënten daalde; vrijwillige opnames werden sterk gestimuleerd en het aantal medewerkers nam toe. Tal van patiënten die langdurig in de instelling verbleven konden ontslagen worden.

Vandaag de dag is een deel nog altijd in gebruik van deze kliniek; er is zelfs een nieuw deel aangebouwd voor mensen die nooit meer terug mogen komen in de maatschappij.. En ergens tussen al die waanzin ligt dit pareltje. Vergeten en verlaten. De verf bladdert rustig af, overal zijn kinder spullentjes te vinden.. Er ligt daar echt nog een verborgen verhaal!